Türkiye, uzun yıllara yayılan terörle mücadelesinde yalnızca askeri değil, siyasal, hukuki ve toplumsal boyutları kapsayan yeni bir eşiği geride bırakmaktadır. Bu yeni aşama, silahların susmasını yeterli gören dar bir güvenlik anlayışının ötesine geçerek, terörü var eden zeminlerin bütünüyle tasfiyesini hedefleyen kapsamlı bir devlet stratejisini ifade etmektedir. AK Parti’nin, TBMM çatısı altında kurulan Milli Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonu kapsamında hazırladığı rapor, bu stratejik dönüşümün en somut göstergelerinden biridir.
Güvenlikten Devlet Aklına
Türkiye’nin bugün geldiği noktada terörle mücadele, yalnızca silahlı unsurların etkisiz hale getirilmesi olarak ele alınmamaktadır. Aksine, terörün beslendiği sosyolojik alanlar, dilsel kalıplar, ideolojik meşrulaştırma araçları ve toplumsal hafıza üzerindeki etkiler de bu mücadelenin asli unsurları olarak görülmektedir. Bu yaklaşım, klasik “al-ver” ya da “müzakere” süreçlerinden kesin biçimde ayrılmaktadır. Devlet, kendi egemenlik sınırları içinde, kendi hukuk düzenini esas alarak bir tasfiye ve uyum mekanizması işletmektedir.
Bu çerçevede Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın sıklıkla vurguladığı “iç cepheyi güçlendirme” çağrısı, yalnızca bir siyasi söylem değil; toplumsal bütünlüğü tahkim etmeye dönük stratejik bir devlet aklının ifadesidir. İç cephe, sadece fiziki güvenlikten ibaret değildir; ortak değerler, adalet duygusu ve toplumsal meşruiyet zeminiyle güçlenir.
Geri Dönüşsüzlük ve Hukuk Devleti İlkesi
Hazırlanan raporda öne çıkan en kritik başlıklardan biri, geri dönüşsüzlük ilkesine dayalı tespit ve teyit mekanizmasıdır. Terör örgütünün feshi, silahların tamamen bırakılması ve imhası, bağımsız ve kesin biçimde doğrulanmadan hiçbir hukuki veya siyasal açılımın gündeme gelmeyeceği açıkça ortaya konulmaktadır. Bu yaklaşım, keyfi ya da pragmatik bir tercih değil; hukuk devletinin ve toplumsal vicdanın bir gereğidir.
Türkiye, geçmişte yaşanan tecrübelerden hareketle, muğlaklık içeren ya da denetimsiz süreçlerin yeni riskler ürettiğinin farkındadır. Bu nedenle bugün izlenen yol, şehitlerin hatırasına, gazilerin fedakârlığına ve milletin adalet duygusuna dayanan net bir çizgiye sahiptir. Hukuk, bu sürecin hem teminatı hem de sınırıdır.
Kırmızı Çizgi: Adalet ve Toplumsal Vicdan
Devletin bu süreçteki en temel kırmızı çizgisi, şehit ailelerini ve gazileri incitecek hiçbir adımın atılmamasıdır. Çünkü toplumsal barış, adalet hissi zedelenerek inşa edilemez. Terörle mücadelede elde edilen askeri başarıların, toplumsal meşruiyetle desteklenmediği takdirde kalıcı olamayacağı açıktır.
Bu nedenle Terörsüz Türkiye hedefi, bir “unutma” ya da “üstünü örtme” süreci değildir. Aksine, yaşanan acıların farkında olarak, bu acıların bir daha tekrarlanmamasını sağlayacak kurumsal ve toplumsal tedbirlerin hayata geçirilmesidir. Adalet duygusu korunmadan sağlanacak bir sükûnet, kalıcı barış üretmez.
Kalıcı Barışın İnşası
Bugün gelinen aşama, askeri başarıyı kalıcı siyasal ve toplumsal sonuçlarla tahkim etme iradesini yansıtmaktadır. Terörsüz Türkiye, yalnızca güvenlik güçlerinin sahadaki başarısıyla değil; hukuk devleti ilkelerine bağlılık, toplumsal bütünlük ve ortak gelecek tasavvuru ile mümkün olabilir. Bu, bir siyasi tercih olmanın ötesinde, devlet olmanın ve millet olmanın gereğidir.
Sonuç olarak Türkiye, terörle mücadelede yeni bir paradigma ortaya koymaktadır. Bu paradigma; kararlılık, hukuk, adalet ve toplumsal vicdan ekseninde şekillenmektedir. Terörsüz Türkiye hedefi, ancak böyle bir devlet ciddiyeti ve tarihsel sorumluluk bilinciyle hayata geçirilebilir.
Aynen yazmış olduğun her Satırın Altına imzamı Atarım Adem Hocam