Türkiye siyasetinde bir kırılma noktası olarak kayıtlara geçen 3 Kasım 2002, sadece bir seçim tarihi değil; aynı zamanda yeni bir dönemin başlangıcı olarak hafızalarda yer etti. Sandıktan çıkan güçlü irade, ülkenin yönetiminde kesintisiz ve köklü bir değişim sürecinin kapısını açtı. O günden bu yana tam 23 yıl geçti.
Recep Tayyip Erdoğan liderliğinde doğan siyasi hareket, “hizmet ve eser siyaseti” iddiasıyla yola çıktı. Altyapı çalışmalarından ekonomik adımlara, Türkiye’yi büyüten ve dönüştüren projelerden uluslararası vizyon hamlelerine kadar pek çok alanda büyük adımlar atıldı ve hayata geçirildi. Millet iradesi vurgusu, bu hareketin temel referansı oldu ve 23 yıllık kesintisiz iktidarın başlıca nedenlerinden biri olarak öne çıktı.
Bugüne bakıldığında ortaya çıkan tablo yalnızca siyasi başarılarla sınırlı değil. Aynı zamanda seçmenle kurulan sürekli ve güçlü bir ilişki modeli dikkati çekiyor. Destek, sadece sandıkta değil, süreç boyunca kurulan iletişimle de korundu. Seçmene güvenildi; karar verme hakkı, sandığın gücü ve demokrasi her fırsatta vurgulandı. Yıllar içinde yapılan analizler gösterdi ki, iktidarı ayakta tutan unsur ideolojik söylemler değil, milletle kurulan bağ ve ortaya konulan hizmetler oldu.
Bu 23 yıllık süreçte vesayetçi yapıların gerilemesi, sivil siyasetin önünün açılması ve demokratikleşme adımları, siyasi hareketin ana eksenini oluşturdu. Türkiye, farklı bir yönetim modelinin mümkün olduğunu deneyimledi.
Bugün kutlanan yalnızca bir yıl dönümü değil; aynı zamanda uzun bir siyasi yolculuğun muhasebesi… Şüphesiz, gelecek yıllarda tarihçiler bu dönemi çok boyutlu bir perspektifle değerlendirecek.
Ancak bugün için net olan bir gerçek var:
3 Kasım 2002’de başlayan süreç, Türkiye’nin siyasi tarihinde kalıcı bir iz bıraktı.
